Neurodiversiteit & & het zenuwstelsel

Neurodiversiteit & het zenuwstelsel

Veel neurodiverse mensen (zoals bij ADHD, ASS, hoogsensitiviteit of prikkelverwerkingsverschillen) ervaren hun omgeving intenser.
Niet omdat er iets mis is, maar omdat hun zenuwstelsel anders is afgestemd.

Het lichaam is daarbij geen bijzaak, maar de ingang.

 

Wat ik vaak zie

Neurodivergente mensen:

• nemen prikkels sneller en dieper waar

• staan vaker “aan” dan ze willen

• komen moeilijk tot rust

• voelen spanning in buik, borst of kaken

• raken sneller overprikkeld of uitgeput

• vinden voelen soms toegankelijker dan woorden

Dit is geen zwakte.
Het is een gevoelig systeem dat bescherming, regulatie en veiligheid nodig heeft.

 

Mijn benadering

Ik werk niet met labels, gedragsaanpassing of symptoombestrijding.
Ik werk met het lichaam als kompas.

Bij neurodiversiteit kijk ik onder andere naar:

• hoe het zenuwstelsel veiligheid ervaart

• waar spanning zich vastzet in het lichaam

• hoe prikkels worden verwerkt

• waar grenzen overschreden worden

• hoe regulatie weer mogelijk kan worden

Niet door praten of analyseren, maar door ervaren en reguleren.

Wat dit kan brengen

Wanneer het lichaam zich veiliger voelt:

• ontstaat er meer rust in het hoofd

• worden prikkels draaglijker

• verbetert focus zonder forceren

• wordt grenzen voelen eenvoudiger

• neemt uitputting af

Niet omdat iemand verandert,
maar omdat het systeem zichzelf weer kan dragen.

Geen standaard aanpak

Ik werk niet met vaste programma’s of modellen.
Iedereen heeft een eigen regulatieritme.

Daarom stem ik af op:

• wat het lichaam aangeeft

• wat haalbaar voelt

• wat niet geforceerd hoeft te worden

Soms is stilte voldoende.
Soms is zachte ondersteuning nodig.
Altijd staat veiligheid voorop.

Voor wie

Deze benadering kan passend zijn voor:

• neurodiverse kinderen en volwassenen

• jongeren die snel overprikkeld raken

• mensen die “alles voelen”

• ouders die hun kind beter willen begrijpen

• volwassenen die later ontdekten dat hun brein anders werkt

Je hoeft geen diagnose te hebben.
Je hoeft niets te bewijzen.
Je lichaam vertelt genoeg.

Tot slot

Neurodiversiteit vraagt geen correctie,
maar afstemming.

Wanneer het lichaam gehoord wordt,
ontstaat vanzelf ruimte voor rust, richting en eigenheid.